۱۳۹۲ شهریور ۱۹, سه‌شنبه

نقد قرآن

از: مهدیزاده کابلی

نقد قرآن

انجیل عیسی مسیح

فهرست مندرجات

[قبل][بعد]


در قرآن آمده است: «و عيسى پسر مريم را در پى [آنان] آورديم و به او انجيل عطا كرديم.»[۱] در آیات متعدد دیگر قرآن نیر به‌صورت صریح و یا تلویحی اشاره شده است که گویا خدا، انجیل را به‌صورت کتاب آسمانی مستقیماً از جانب خود (از طریق وحی) به‌عیسی مسیح نازل کرده است[٢]. مسلمانان نیز بر اساس آموزه‌های قرآن در طول تاریخ بر همین اعتقاد بوده‌اند. در حالی‌که انجیل، نه یک کتاب بلکه به‌صورت انجیل‌های متعدد موجود است که فقط چهارتای آن توسط رهبران مسیحی جهان به‌رسمیت شناخته شده و بقیه کتاب‌های غیر معتبر هستند. با این حال، پرسش اساسی این است که آیا کتابی از آسمان، به‌نام انجیل برای عیسی مسیح نازل شده است؟ در این‌جا، در روشنایی اسناد موجود، به پاسخ این پرسش می‌پردازیم.


[] واقعیت یا دروغ؟

در مورد انجیل، این پرسش مطرح است، خدا چگونه متوجه این اشتباه خود نشده است که بر خلاف ادعای او در قرآن که پنداشته می‌شود انجیل از جانب وی بر عیسی نازل شده است، نه‌تنها یک کتاب نیست، بلکه چهار کتاب مجزا از یک دیگر است که جمع آن‌ها انجیل‌های چهارگانه نامیده می‌شوند. آنگهی هیچ‌یک از آن‌ها نه توسط عیسی نوشته شده‌اند و نه خود او هرگز مدعی دریافت‌ آن‌ها به‌صورت وحی شده است. در واقع، چهار انجیل موجود، توسط چهار نفر مختلف که حتی برخی از آن‌ها جز حواریون عیسی هم نبوده‌اند، به‌تفاوت زمانی، بین سال‌های ۵٠ تا ۱٠٠ پس از میلاد و شاید دیرتر از آن نگاشته شده‌اند[٣].

اما مسلمانان برای توجیه این اشتباه قرآن در یکی از سایت‌های اینترنتی خود زیر عنوان «انجیل چه زمانی بر حضرت عیسی(ع) نازل شد؟» چنین می‌نویسند:

    بنا به نقلی نزول کتاب آسمانی «انجیل» بر حضرت عیسی بن مریم(ع) در روز سوم ماه رمضان واقع گردید، ولی ابن‌کثیر در یک روایت، نزولش را سیزدهم و در روایتی دیگر در روز هیجدهم ماه رمضان دانسته است.

    به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حج، بنا به نقل نویسنده «وقایع الایام» در روز سوم ماه مبارک رمضان کتاب آسمانی «انجیل» بر حضرت عیسی بن مریم(ع) ناز گردید.

    پس از عروج حضرت عیسی(ع) به آسمان، کتاب مقدس «انجیل» دستخوش تغییر و تحول و حتی نابودی گردید. تا این‌که نخستین کتابی که به‌نام «انجیل» به قید کتابت درآمد، «انجیل مارکیون» بود، که حدود ۱۳۴ سال پس از میلاد مسیح(ع) در آسیای صغیر و یا در یونان تألیف گردید. پس از آن، کتاب‌های دیگری از سوی مبلغان و پیشوایان مذهبی به‌نام «انجیل» تألیف شد.

    در قرن چهارم میلادی، پس از گرایش «کنستانتیس اول» امپراتوری روم به مسیحیت، کلیسای مسیحیت با تشکیل انجمنی به بحث و بررسی درباره انتخاب کتب معتبر و مقدس مسیحیت پرداخت و از میان بیش از ۱۶۰ انجیل و رسایل و تواریخ مربوط به مسیحیت که در کلیساها و مجامع مذهبی قرائت می‌شد، تنها ۲۷ کتاب را برگزید و آن‌ها را در مقابل تورات که به «عهد عتیق» معروف بود، «عهد جدید» نامیدند.

    از میان این ۲۷ کتاب، چهار کتاب در میان مذاهب مختلف مسیحیت به‌عنوان انجیل برتر شناخته شد، که عبارتند از: انجیل متی، انجیل مرقس، انجیل لوقا و انجیل یوحنا. تمامی این کتاب‌ها، ده‌ها سال پس از عروج مسیح(ع) گردآوری شدند.

    گفتنی است که از میان کتاب‌های مقدس مسیحیان، «انجیل برنابا» که خود «برنابا» (= BARNABAS) از حواریون حضرت مسیح(ع)، نویسنده آن بود، مطالبش با متون تاریخی مطابقت داشت و با اخبار قرآن مجید درباره حضرت عیسی(ع) و داستان‌های وی موافقت زیادی داشت، ولی به عللی مورد تصویب کلیسای مسیحیت قرار نگرفت و از گردونه خارج گردید.

    به‌هر روی، آن چه به‌نام «انجیل» هم‌اکنون در میان مسیحیان و غیر مسیحیان موجود است، انجیل اصلی حضرت عیسی(ع) نیست. بلکه روایات و برداشت‌های حواریون و یا شاگردان حواریون آن حضرت می‌باشد.





[۴]
[۵]
[٦]
[٧]
[٨]
[۹]
[۱٠]
[۱۱]
[۱٢]
[۱٣]
[۱۴]
[۱۵]
[۱٦]
[۱٧]
[۱٨]
[۱۹]
[٢٠]


[] يادداشت‌ها


يادداشت ۱: اين مقاله برای دانش‌نامه‌ی آريانا توسط مهدیزاده کابلی برشتۀ تحرير درآمده است.

يادداشت ٢: در مقدمۀ انجیل برنابا آمده است: «ای عزیز! به درستی که خدای بزرگ عجیب تفقد نموده‌ است ما را در این روزهای پسین به پیغمبر خود یسوع مسیح، به رحمت بزرگ از برای تعلیم؛ و آیاتی که گرفته‌ است» (انجیل برنابا، مقدمه، آیۀ ۳، ترجمۀ حیدرقلی سردار کابلی). همچنین: در این انجیل آمده است: «این همان مردی است (یوسف نجار) که او را عذرا (مریم مادر عیسی) می‌شناخت و او را شوهر خود اختیار کرده بود و کشف کرده بود او را به الهام الاهی.» (انجیل برنابا، فصل ۲، آیۀ ۳)؛ در فصل ۱۰ این انجیل، در آیات ۳ تا ۵ آمده است: پس پیش نمود برای او (عیسی مسیح) فرشتهٔ جبرئیل کتابی را که گویا آن آینهٔ درخشانی بود. پس نازل شد بر دل یسوع چیزی که شناخت به او آن‌چه را که خدای کرده و آن‌چه را که خدای گفته و آن‌چه را که خدای می‌خواهد؛ حتی هر چیزی برهنه و مکشوف شد برای او. هر آینه به تحقیق به من فرمود: «تصدیق کن ای برنابا، این‌که به‌درستی می‌شناسم هر پیغام و هر پیغمبری را، و همهٔ آنچه می‌گویم همانا به تحقیق آمده‌ است از آن کتاب.»



[] پی‌نوشت‌ها

[۱]- سوره (۵۷) الحديد، آیۀ ۲۷
[٢]- واژۀ انجيل در قرآن ۱۲ بار در آيات زير تکرار شده است: سورۀ ۵، آيۀ ۴٦؛ سورۀ ۵، آيۀ ۴۷؛ سورۀ ۴۸، آيۀ ۲۹؛ سورۀ ۵۷، آيۀ ۲۷؛ سورۀ ۳، آيۀ ۳؛ سورۀ ۳، آيۀ ۴۸؛ سوره ۳، آيه ۶۵؛ سورۀ ۵، آيۀ ٦٦؛ سورۀ ۵، آيۀ ٦۸؛ سورۀ ۵، آيۀ ۱۱۰؛ سورۀ ۷، آيۀ ۱۵۷؛ و سوره ۹، آيۀ ۱۱۱. در آیات زیر اشاره شده که انجیل از جانب خدا به عیسی مسیح نازل شده است:
سورۀ (۵) المائده، آیۀ ۴٦: «و عيسى پسر مريم را به‌دنبال آنان [= پيامبران ديگر] درآورديم در حالی كه تورات را كه پيش از او بود تصديق داشت و به او انجيل را عطا كرديم كه در آن هدايت و نورى است و تصديق‏‌كننده تورات قبل از آن است و براى پرهيزگاران رهنمود و اندرزى است.»
«اين كتاب (قرآن) را در حالی كه مؤيد آنچه [از كتاب‌هاى آسمانی] پيش از خود می‌باشد به‌حق [و به‌تدريج] بر تو نازل كرد و تورات و انجيل را پيش از آن براى رهنمود مردم فرو فرستاد.» (سورۀ (۳) آل عمران، آیات ۳ و ۴)
«اى اهل كتاب چرا در باره ابراهيم محاجه مى‏‌كنيد با آن‌كه تورات و انجيل بعد از او نازل شده است آيا تعقل نمى‌‏كنيد» (سورۀ (۳) آل عمران، آیۀ ٦۵)
«و اگر آنان به تورات و انجيل و آنچه از جانب پروردگارشان به‌سوی‌شان نازل شده است عمل مى‏‌كردند قطعاً از بالاى سرشان [بركات آسمانی] و از زير پاهای‌شان [بركات زمينی] برخوردار مى‏‌شدند» (سورۀ (۵) المائده، آیۀ ٦٦)
«بگو اى اهل كتاب تا [هنگامى كه] به تورات و انجيل و آنچه از پروردگارتان به‌سوى شما نازل شده است عمل نكرده‏‌ايد بر هيچ [آيين بر حقى] نيستيد» (سورۀ (۵) المائده، آیۀ ٦۸)
[٣]-
[۴]-
[۵]-
[٦]-
[٧]-
[٨]-
[۹]-
[۱٠]-
[۱۱]-
[۱٢]-
[۱٣]-
[۱۴]-
[۱۵]-
[۱٦]-
[۱٧]-
[۱٨]-
[۱۹]-
[٢٠]-



[] جُستارهای وابسته







[] سرچشمه‌ها

1 2 3