ه‍.ش. ۱۳۹۳ بهمن ۱۶, پنجشنبه

ایلانوت

از: دانشنامه‌ی آریانا

ایلانوت


فهرست مندرجات
[...][...]

ایلانوت یا عید درختکاری یا نوروز درختان (به‌عبری: טו בשבט؛ به انگلیسی: Tu BiShvat که «Rosh HaShanah La'Ilanot» یا به‌عبری: «ראש השנה לאילנות» نیز نامیده می‌شود)، از ديرباز، نه تنها از زيبا‌ترين سنن يهوديان به‌شمار می‌رود، بلکه از نظر مذهبی نیز آيين مقدسی است كه در بين يهوديان از جايگاه ويژه‌ای برخوردار است. پانزدهم ماه عبری شواط برابر دوم بهمن‌ماه مصادف با جشن مذهبی ايلانوت است. اين روز در باورهای يهودیان، اول سال درختان محسوب می‌شود و این عید، جشن تقدیس و بزرگداشت درختان و گیاهان در دین آنان است، که با تناول میوه‌ها و محصولاتی چون زیتون، خرما، انگور (كشمش)، انار، انجیر، جو و به‌ویژه گندم و خواندن دعاهای مخصوص، خداوند بزرگ را سپاس می‌گویند.


واژه‌شناسی

واژه‌ی «تو بی‌شواط» (בשבט)، برگرفته از تاریخ تعطیلی در تقویم عبری است که مصادف با روز پانزدهم شواط است. «توو» مخفف حروف عبری «تت» و «واو»، که با هم ارزش عددی ۹ و ٦ را می‌رسانند و حاصل جمع آن‌ها مساوی به ۱۵ می‌شود. «تووبی‌شوات» (ایلانوت)، نسبتاً یک نام‌گذاری جدیدتر است که صورت قدیمی آن «חמשה-עשר בשבט» (با تلفظ «همیشه آسار بی‌شوات») به معنای «پانزدهم شواط» است.


پیشینه‌ی تاریخی

قرن‌ها پیش، هنگامی که یهودیان هنوز در سرزمین پدری خود زندگی می‌کردند و اشغالگران بابلی و رومی آن‌ها را به اسارت نبرده بودند، در روز پانزدهم ماه عبری شواط (تو بیشواط) که مصادف با عید درختکاری است به دشت و صحرا می‌رفتند و نهال‌های تازه را در زمین غرس می‌کردند.

در سرزمین اسرائیل، معمولاً از اواسط ماه شواط به بعد، باران‌های زمستانی رو به کاهش می‌رود و سبزه و گل، دشت‌ها را خرمی و زیبایی می‌بخشند. در اواخر این ماه است که گل‌های صحرایی می‌شکفند و مژده نزدیک‌شدن بهار را به همراه می‌آورند.

پس از آن‌که قوم یهود از موطن خویش تبعید گردید، هم‌چنان به برگزاری مراسم سال نو درختان ادامه داد. با آن‌که درختکاری در سرزمین بیگانه به‌تدریج منسوخ شد، اما قوم یهود این عید را هم‌چنان جشن می‌گرفتند.


سنت‌های آیینی



[] يادداشت‌ها




[] پيوست‌ها


...


[] پی‌نوشت‌ها

...


[] جُستارهای وابسته






[] سرچشمه‌ها







[] پيوند به بیرون

[۱ ٢ ٣ ۴ ۵ ٦ ٧ ٨ ٩ ۱٠ ۱۱ ۱٢ ۱٣ ۱۴ ۱۵ ۱٦ ۱٧ ۱٨ ۱۹ ٢٠]

رده‌ها:...