۱۳۹۶ اردیبهشت ۸, جمعه

عبدالله ابن مقفع

از: دانشنامه‌ی آریانا

عبدالله ابن مقفع


فهرست مندرجات
زندگی‌نامهزندقه

روزبه پور دادویه معروف به ابومحمد عبدالله ابن مقفع (زاده‌ی ۱۰٦ هـ.ق - درگذشته‌ی ۱۴۲ هـ.ق)، که با کنیه‌ی «أبی محمد» نیز شناخته می‌شد، نویسنده و مترجم پارسی و ساکن بصره بود. او از برجسته‌ترین نمایندگان تفکر علمی در قرن دوم هجری است. عبدالله ابن مقفع، اولین کسی بود که حکمت فارسی، هندی و منطق یونانی را وارد ادبیات عربی کرد. وی هم‌چنین نخستین کسی بود که به تألیف و ترجمه پرداخت و در آثارش نثر عربی را به بالاترین درجه ارتقأ داد.


زندگی‌نامه

عبدالله ابن مقفع، به‌سال ۱۰٦ هجری قمری (٧۲۴ میلادی) در فیروزآباد، از شهرستان‌های استان فارس یا عراق زاده شد. او زرتشتی و اصلش از فارس و اسم او روزبه و کنیه‌اش ابوعمر بود و پس از گرویدن به اسلام، نام عبداللّه و کنیه‌ی ابومحمد برگزید. پیش از آن‌که اسلام بیاورد، به زندقه متهم شد و ابن‌خلکان در این مورد می‌گوید: «یحیی بن زیاد حارثی و حماد راویه و ابن‌مقفع و الب بن حباب باهم دوست بودند و همگی متهم به زندقه شدند و نیز گفته‌ شده هیچ کتابی زندقه‌ای نیست مگر آن‌که اصل از ابن‌مقفع باشد.» از خانواده‌ی او فقط پدرش شناخته شده است. پدر او شخصی به‌نام دادویه، معروف به مقفع بود. حجاج بن یوسف ثقفی، در زمانی‌که والی عراق و بلاد فارس بود، تصدی خراج فارس را به او سپرد، ولی مقفع برای گرفتن خراج بیشتر به مردم فشار آورد. حجاج او را بازخواست و شکنجه کرد و به‌خاطر همین شکنجه‌ها دستش برگشت و کج شد. از این‌رو، به او مقفع گفته شد. هم‌چنین سبب را آن دانسته‌اند که او به مقفع معروف است، چرا که او نوعی زنبیل به‌نام قفعه می‌ساخته و می‌فروخته است.

روایت شده که ابن‌مقفع در کودکی با پدر به بصره رفت و چنان با «تازی شیوا» آشنا و مأنوس شد و آموزش دید که خود در رده‌ی استادان زبان تازی جای گرفت.


آثار

...


[] يادداشت‌ها




[] پيوست‌ها


...


[] پی‌نوشت‌ها

...


[] جُستارهای وابسته






[] سرچشمه‌ها







[] پيوند به بیرون

[۱ ٢ ٣ ۴ ۵ ٦ ٧ ٨ ٩ ۱٠ ۱۱ ۱٢ ۱٣ ۱۴ ۱۵ ۱٦ ۱٧ ۱٨ ۱۹ ٢٠]

رده‌ها:...