ه‍.ش. ۱۳۹۵ مرداد ۱۶, شنبه

دشمنِ دشمن من دوست من

از: وب‌سایت اسپوتنیک فارسی

دشمنِ دشمن من دوست من


فهرست مندرجات

.



افغانستان پناهگاه دیگری برای داعش می‌شود

جنگجویان داعش در افغانستان

طی چند ماه اخیر [گروه] داعش به شدت در افغانستان رشد کرده است و حتی مناطقی را تحت کنترل خود در آورده است و دست به جنایاتی در این کشور زده است. البته هنوز به طور دقیق معلوم نشده که طالبان به داعش پیوسته یا نه که در ادامه به بررسی حضور داعش در افغانستان خواهیم پرداخت.

روز پنجشنبه نشست امنیتی افغانستان که از طرف وزارت دفاع روسیه سازماندهی شده بود در مسکو برگزار گردید.

«والیری گیراسیموف» فرمانده ارشد نیروهای مسلح روسیه در سخنرانی خود در این نشست اظهار داشت: در کنار بحران در منطقه، بخش اعظم خاک سوریه و عراق تحت کنترل سازمان تروریستی داعش قرار دارد و مساعی ائتلاف بین‌المللی تحت رهبری آمریکا نتیجه‌ای به بار نمی‌آورد و اوضاع در افغانستان باعث نگرانی خاص می‌گردد.

والیری گیراسیموف، فرمانده ارشد نیروهای مسلح روسیه

به گفته والیری گیراسیموف، فعالیت روزافزون تروریستی توسعه افغانستان را متوقف می‌کند و جریان قابل ملاحظه مواد مخدر، سلاح و افراد مسلح تربیت شده از خاک آن تهدید را برای همسایگان و در قدم اول، برای کشورهای آسیای میانه بوجود می‌آورد.

فرمانده ارشد نیروهای مسلح روسیه گفت: باید اقدامات مشترکی انجام داد که صلح و امنیت را در این کشور مصیبت زده تأمین کند و به گسترش نواحی بی‌ثباتی در مناطق همجوار نینجامد.

گیراسمیوف خبر داد که در حال حاضر تعداد افراد مسلح در افغانستان به ۵۰ هزار نفر می‌رسد که در ۴ هزار دسته و گروه دارای سمتگیری‌های مختلف منسجم شده‌اند.

وی در ادامه افزود: اکثر این افراد را طالبان با تعداد در حدود ۴۰ هزار نفر تشکیل می‌دهد.

فرمانده ارتش روسیه به افزایش فعالیت‌های گروه داعش در این اواخر در افغانستان اشاره کرد که به منظور تحکیم نفوذ خود و تأسیس خلافت اسلامی اراضی جدید را تصرف می‌کند.

والیری گیراسمیوف گفت: براساس ارزیابی ما، در افغانستان از دو هزار تا سه هزار نفر مسلح داعش وجود دارد و تعداد آن‌ها روز به روز افزایش می‌یابد.[۱]

مطابق با اخبار رسانه‌ها، ایران به همکاری با دشمن قدیمی خود - جنبش « طالبان» افغانستان شدت می‌بخشد. هدف از این همکاری - مبارزه با «دولت اسلامی» است که در افغانستان نیرو می‌گیرد و ایجاد منطقه‌ی حائل در مرز ایران — افغانستان برای سرنگونی داعش. چه دلایلی می‌توان برای این همکاری پیش کشید؟

ولادیمیر ساژین کارشناس سیاسی و خاورشناس روسیه در این خصوص اظهار نظر نموده گفت: اوضاع در افغانستان همچنان متشنج و حتی خطرناک‌تر شده است. این کشور پس از عراق و سوریه به یک پناهگاه دیگر برای سازمان بین‌المللی تروریستی و افراطی اسلامی مبدل می‌شود. داعش «دولت اسلامی» - در واقع انترناسیونال تروریستی اسلامی - در این‌جا نقش اصلی سیاه (همانند پرچم سازمان) را بازی می‌کند.

ولادیمیر ساژین در ادامه گفت: البته می‌توان این نکته را مورد تأیید قرار داد که «طالبان» تفاوت چندانی با داعش ندارند و از نظر دیدگاه سیاسی و ایدئولوژیکی، طالبان و داعش دو قلو و برادر هستند. اما تفاوت ریشه‌ای این دو جنبش افراطی در اهداف نهایی آن‌هاست. اگر «طالبان» به‌عنوان جنبش ملی پشتون به فکر حکومت در افغانستان و حفظ کشور پشتون هستند، هدف داعش حکومت بر کل جهان است. آدمکشان «داعش» رسماً اعلام کردند که هدف آن‌ها ایجاد خلیفه‌ی اسلامی در سراسر جهان است که افغانستان و پاکستان و بخشی از آسیای مرکزی و مناطق شرقی ایران باید جزئی از «امارات» باشد.

اما اهداف طالبان افغانستان به‌مراتب محدودتر است و بلندپروازی‌های آن‌ها به مرزهای افغانستان محدود می‌شود. همانا از بذر مخالفت و درگیری بین آن‌ها می‌توان در نقشه‌های استراتژیک بر ضد دو «نیروی سیاه» استفاده کرد. «طالبان» نمی‌خواهند «ایالتی» در کشور بزرگی باشند که «داعش» به‌عنوان یک پروژه عربی پیاده خواهد کرد. طالبان نیرو و سرمایه زیادی طی دهسال مبارزه با قدرت حاکمه در افغانستان برای دستیابی به اهداف خود صرف کردند و حتی در سال ۱۹۹٦ میلادی توانستند قدرت را به‌دست گرفته و تا سال ٢٠٠۱ میلادی حکومت کنند. جای تعجب نیست که «طالبان» و «داعش» بر علیه یکدیگر جهاد اعلام کردند و به مبارزه مسلحانه پرداختند.

ایران شیعه جنبش سنی «طالبان» را به‌عنوان خطری برای منافع خود در افغانستان تلقی می‌کرد (البته نه به‌عنوان خطر مستقیم موجودیت ایران). تهران تسلحیات و کمک‌های دیگری در اختیار «ائتلاف شمال» افغانی در جنگ آن ائتلاف با «طالبان» می‌گذاشت و تا حد معینی موفقیت عملیات نیروهای ائتلاف به‌ریاست آمریکا در آزادی افغانستان از وجود طالبان در سال ٢٠٠۱ میلادی را تأمین نمود.

امروزه، اوضاع تغییر کرده است: در شرق، یک دشمن نیرومند جاه‌طلب ظاهر شده است که موجودیت ایران را به‌طور مستقیم به‌خطر می‌اندازد. ایران در چنگال داعشی‌های عراقی ضدایرانی در غرب و برادران افغانی آن‌ها در شرق قرار گرفته است. در سال ٢٠۱۴ میلادی ابو محمد العدنانی، یکی از رهبران داعش اعلام کرد که شبه نظامیان قصد دارند «دریای خون در ایران به راه بیاندازند».

در این اواخر، مواضع داعش در افغانستان تحکیم می‌یابد. چند هزار نفر (از ٣ تا ٦ هزار نفر) طرفداران داعش در 25 از ٣۴ شهرستان افغانستان بر علیه دولت مرکزی در کابل و طالبان در حال جنگ هستند. شهرستان ننگرهار (هم‌مرز با پاکستان) «دژ» داعش در افعانستان شده است.

داعش با پرداخت پول هنگفتی (از ٢٠٠ تا ٦٠٠ دلار) - با توجه به وضعیت اقتصادی در افغانستان، طالبان و فرماندهان آن جنبش را به‌سوی خود جلب می‌کند و افراد ساده به‌دور از سیاست را استخدام می‌کند.

بسیاری از کارشناسان سیاسی از جمله افغانی معتقدند که کابل از قدرت و نیروی کافی برای جنگ در دو جبهه برخوردار نیست و از این‌رو می‌توان گفت که جنگ بر سر افغانستان (و نه فقط افغانستان) بین طالبان و داعشی‌ها جریان دارد.

در چنین شرایطی، ایران حساب خود را روی «شر کوچک‌تر» - طالبان - بنا می‌کند. تهران مطابق با اطلاعات رسانه‌ها و مطبوعات، پول و محموله‌های کوچک اسلحه را در اختیار طالبان می‌گذارد: مسلسل، نارنجک‌انداز و مهمات. ایران امیدوار است که طالبان بتوانند مانع از تصرف اراضی جدید توسط داعشی‌ها، رواج ایده‌های ضدایرانی در بین افغان‌ها و مانع از رسیدن داعشی‌ها به مرز ایران - افغانستان شوند و به ایجاد منطقه‌ی حائل از «قندوز شمالی» تا هیلمند جنوبی مساعدت کنند.

در واشنگتن با نگرانی خاصی نسبت به کمک ایران به طالبان واکنش نشان دادند. بدون شک، در آمریکا موافق تلاش ایران در مبارزه با شعبات داعش در افغانستان هستند؛ اما نگران آن هستند که بخشی از پول و تسلیحاتی که در اختیار «طالبان» گذاشته می‌شود بر علیه آمریکا مورد استفاده قرار بگیرد. جون کیربی سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا متذکر شد که آمریکا می‌خواهد «ایران همکاری سازنده‌ای با دولت افغانستان داشته باشد و از ثبات و تمامیت ارضی و استقلال کشور افغانستان حمایت کند». در عین حال وی متذکر شد که «هیچ کشوری نباید از «طالبان» حمایت مالی بکند.»

ولادیمیر ساژین در خاتمه گفت: ایران مانند هر کشور دیگری نگران امنیت خود است که همین مهم باعث آن شد تا از دشمنان قدیمی - «طالبان» حمایت کند. اما شایان ذکر است که مسأله افراط‌گرایی اسلامی در چهره «داعش» فقط توسط یک کشور قابل حل و فصل نیست، حال می‌خواهد ایران باشد یا آمریکا و یا در یک کشور - افغانستان. این یک مسأله جهانی است که کل بشریت باید برای نابودی آن متحد.[٢]


[] يادداشت‌ها

يادداشت ۱: اين مقاله برای دانش‌نامه‌ی آريانا توسط مهدیزاده کابلی ارسال شده است.


[] پی‌نوشت‌ها

[۱]- اهداف داعش در افغانستان، سایت اینترنتی میهن‌گرام
[٢]- دشمنِ دشمن من دوست من، وب‌‌سایت اسپوتنیک فارسی (صدای روسیه): ٦ ژوئن ٢٠۱٦


[] جُستارهای وابسته




[] سرچشمه‌ها

وب‌‌سایت اسپوتنیک فارسی (صدای روسیه)