ه‍.ش. ۱۳۸۷ مهر ۲۱, یکشنبه

جلال‌الدین صدیقی

پوهاند دکتر جلال‌الدین صدیقی

جلال‌الدین صدیقی در سال ۱۳٢۰ ش (مطابق ۱٩٤۱ م) در هرات بدنیا آمد؛ وی تاریخ نگار، ادب پژوه و روزنامه‌نگار افغانستانی بود. در ۱٩۶۶ م، رشته‌ی ادبیات پارسی دانشگاه کابل، در ۱٩۶٩ م رشته‌ی علوم انسانی دانشگاه عثمانی هندوستان و در ۱٩٧۵ رشته‌ی ادبیات فارسی دانشگاه تهران را به پایان رساند. در ۱٩٨۱ م در دانشگاه کابل به درجه‌ی پروفسوری رسید.

وی آثاری چند در باره‌ی تاریخ کهن و نوین افغانستان و کشورهای همسایه، تاریخ مدنیت، زندگی نامه و آثار فردوسی، کمال‌الدین بهزاد، امیرعلی شیر نوایی، بابر، بیدل، غبار، فکری و جز آنها تالیف کرده است. صدیقی در ۱٩٨۳ م به یاری دکتر قربان بابایوف "افغانستان در دایرةالمعارف تاجیک" را تالیف نمود و در ۱٩٨۵ م "تاجیکان" نوشته‌ی باباجان غفوروف را در کابل ترجمه و منتشر کرد. صدیقی بیش از ۳۰۰ مقاله‌ی علمی نوشته است. از دیگر آثارش: با سرزمین نورستان آشنا شوید (کابل، بی تا)[۱]

پی‌نوشت‌ها


[۱]- برگرفته از مقاله‌ی شکورزاده: دانشنامۀ ادب فارسی (ادب فارسی در افغانستان)، ج ۳، ص ۶۱۵


جُستارهای وابسته



منابع


دانشنامۀ ادب فارسی (جلد سوم - ادب فارسی در افغانستان)، به سرپرستی دکتر حسن انوشه، تهران: ۱۳٧۵، مؤسسۀ فرهنگی و انتشاراتی دانشنامه، مدخل "جلال‌الدین صدیقی".