ه‍.ش. ۱۳۹۵ اردیبهشت ۱۵, چهارشنبه

آمیزش جنسی با حیوانات

از: دانشنامه‌ی آریانا

حیوان‌خواهی

آمیزش جنسیانحراف جنسی

حیوان‌خواهی یا حیوان‌بازی (به انگلیسی: Zoophilia)، یک نوع نابهنجاری جنسی (Paraphilia) است که در آن یک انسان با یک حیوان رابطه و سکس برقرار می‌کند. کسی که چنین گرایشی دارد حیوان‌خواه (Zoophili) نامیده می‌شود. حیوان‌خواهی در تعداد معدودی از کشورها - همچون دانمارک - قانونی است؛ اما در اکثر نقاط دنیا همچون هلند و کانادا این عمل تحت لوای قانون حمایت از حیوانات حیوان‌آزاری و یا قانون جنایت در برابر طبیعت در ایالات متحده امریکا غیرقانونی است و جرم محسوب می‌گردد.


واژه‌شناسی

حیوان‌خواهی، حیوان‌بازی یا آمیزش جنسی با حیوانات، برگردان سه مقوله‌ی کلیدی: «Zoophilia» (زوفیلیا)، «Zoosexuality» و «Bestiality» (جماع با حیوانات) است که معمولاً در زبان انگلیسی در رابطه با این موضوع، به‌طور مترادف استفاده می‌شوند.

واژه‌ی «Zoophilia»، نخستین‌بار توسط ریچارد فن کرافت-ابینگ (Richard von Krafft-Ebing)، روان‌پزشک و سکس‌شناس اهل آلمان، به‌سال ۱۸۸٦ میلادی، در کتاب «Psychopathia Sexualis»، برای مطالعه‌ای تمایلات جنسی انسان به‌کار رفت. این واژه، از ترکیب دو واژه‌ی یونانی: «ζῷον» (زو به‌معنای حیوان) و «φιλία» (فیلیا به‌معنای میل و عشق) ساخته شده است. در واقع، زوفیلیا اشاره به رابطه‌ی جنسی انسان با حیوانات دارد، که یک نوع انحراف جنسی (پارافیلیا) تلقی می‌شود.

واژه‌ی «Zoosexuality» (زوسکسوالیتت) مترادف واژه‌ی «Zoophilia»، توسط خانم هانی میلتسکی (Hani Miletski)، سکس‌شناس و سکس‌تراپ آمریکایی، در سال ٢٠٠٢ میلادی، به‌عنوان یک اصطلاح خنثی، از لحاظ ارزشی پیشنهاد شد، که فعالیت جنسی بین انسان و حیوان را نشان می‌دهد. در اینترنت، این واژه برای بیان یک رابطه‌ی عشقی و احساسی و یا گرایش و جاذبه‌ی جنسی انسان نسبت به حیوان به‌کار می‌رود.

برخی از سکس‌شناسان و پژوهشگران مسایل جنسی، بین واژه‌ی «Bestiality» (جماع با حیوان) و «Zoophilia» (حیوان‌خواهی)، تمایز قایل هستند. از نظر این دسته از دانشمندان، واژه‌ی «Zoophilia» برای توصیف «تمایل به ایجاد رابطه جنسی انسان با حیوانات»، و واژه‌ی «Bestiality» برای بیان عمل جنسی انسان با حیوانات استفاده می‌شود.


پیشینه‌ی تاریخی
طـراحـــی قـــــرن پــانــزدهـــم نشان‌دهنده‌ی رابطه‌ی جنسی سگ و زن، از هفت اورنگ عبدالرحمن جامی

پدیده‌ی آمیزش جنسی با حیوانات، در تاریخ بشر، پیشینه‌ی بسیار کهن، اما نامشخص دارد. انحراف جنسی حیوان‌خواهی را می‌توان در آثار هنری کلاسیک و اسطوره‌های یونانی به‌وضوح مشاهده کرد. یکی از معروف‌ترین این آثار هنری، طرحی است که پیکاسو (نقاش معاصر اسپانیایی) از معاشقه‌ی قنطورس (یکی از صورت‌های فلکی، که نیم‌تنه‌ اسب بالدار و سر انسانی دارد) و یک زن عریان حکاکی کرده است. (نیکخو، آوادیسیانس، ۱٣٨٧).

هم‌چنین، این انحراف جنسی در آثار هنری (نقاشی‌ها و سنگ‌نگاره‌ها) هند، ژاپن، چین و ... نیز مشاهده می‌شوند.

در ادبیات کهن فارسی دری نیز بهترین نمونه‌ی این انحراف، توسط مولوی جلال‌الدین، شاعر و عارف بلندآوازه‌ی بلخ، در قالبی پندآموز و به‌صورت داستان منظوم «کنیزک و خر خاتون» در مثنوی معنوی (دفتر پنجم) آورده شده است. داستان چنین آغاز می‌شود:

یک کنیزک یک خری بر خود فگند  از وفور شهوت و فرط گزند

بررسی داستان «کنیزک و خر خاتون»، نشان می‌دهد که مولوی در مثنوی به نکات اساسی در رفتار جنسی توجه داشته که به‌راستی دارای ظرایف مهمی است. این داستان اشاره بر این دارد كه اگر هواهای نفسانی از مجرای حقیقی و درست برآورده نگردند، موجب تباهی خواهند گشت و این‌كه عاقبت حرص و طمع، مرگی ننگین و رسواكننده است.


از دیدگاه ادیان

در آیین زرتشت، هرگونه آسیب رساندن به حیوانات، از گناهان بزرگ شمرده می‌شود. به‌نظر اکثر قریب به اتفاق اوستاپژوهان، یکی از مهم ترین اختلافات میان زرتشت و رهبران دیویسنا بر سر موضوع قربانی کردن و آزار دادن گاو بود. در هات سی‌ودوم، بند چهاردهم گاتها آمده است: «دیر زمانی است که گرهما و نیز کاوی‌ها تمام فکر و قوه‌ی خود را برای ستم گماشته‌اند؛ چه می‌پندارند که از این راه دروغ‌پرستان را یاری کنند و می‌گویند که گاو برای قربانی است تا دور دارننده‌ی مرگ به یاری ما شتابد.»[ابراهیم پورداود، گاتها کهن ترین بخش اوستا، تهران: انتشارات اساطیر، چاپ اول، ص ۱٦٧] هم‌چنین در هات چهل‌وچهارم، بند بیستم آمده: «این را می‌خواهم از تو بپرسم آیا دیوها از شهریاران خوب بوده‌اند؟ آنان به‌چشم خود می‌بینند که چگونه کرپان و اوزیک برای خشنود ساختن آنان به گاو ظلم و بی‌داد می‌کنند و کاوی‌ها به‌جای آن‌که آن را بپرورانند و به رهنمایی اشا به زراعت بیفزایند آن را همیشه به ناله در می‌آورند ...»[همان، ص ٢٠۵] حتی زرتشت، سراینده‌ی گاتها در ادامه تهدید می‌کند کسانی که به ضد تربیت و نگه‌داری ستوران باشند به‌سرای دیوان خواهند رفت.[همان، صفحه ٢٣٧، هات ۴۹ بند ۴]. با این حال، هیچ‌جا در اوستا به جماع انسان با حیوانات تصريح نشده است.

در حالی‌که در دین یهود و آیین مسیحیت نیز وضع چنین است، عبدالرحيم رضايی، در کتاب «تاريخ اديان جهان» می نویسد: «جماع با حيوانات نيز حرام است. اگر زن يا مرد با حيوان جماع كند هم حيوان و هم زن و مرد بايد كشته شوند.»[رضايی، عبدالرحيم، تاريخ اديان جهان، تهران: انتشارات علمی، چاپ دوم، ۱٣٨٠، ج ۱، ص ۵٢٠]

اما در اسلام، به‌ویژه در فقه شیعه این کار حرام است و تعزیر دارد. در کتاب «جواهر الکلام» آمده: «آمیزش انسان بالغ عاقل مختار با حیوان، حرام و موجب تعزیر است.»[جواهر الکلام، ج ۴۱، صص ۶۳۶-۶۳۷.] اگر کسی سه بار تعزیر شود بار چهارم اعدام خواهد شد. در روایات آمده‌ است: «جانوری که آلت جنسی در او سپوخته شده‌ است، نجس و حرام‌گوشت است. اگر گوشتی باشد (مانند گوسپند و شتر و گاو که گوشتش حلال و رایج باشد) باید بکشند و جسدش را بسوزانند. اگر گوشتی نبود و سواری بود (مانند خر و اسب) باید به شهر دیگری برند و به دیگران بفروشند.» حتی دیدن فیلم آمیزش با حیوانات نیز جایز نیست.


از نظر علمی



آسیب‌شناسی



نگارخانه



[] يادداشت‌ها




[] پيوست‌ها


...


[] پی‌نوشت‌ها

...


[] جُستارهای وابسته






[] سرچشمه‌ها







[] پيوند به بیرون

[۱ ٢ ٣ ۴ ۵ ٦ ٧ ٨ ٩ ۱٠ ۱۱ ۱٢ ۱٣ ۱۴ ۱۵ ۱٦ ۱٧ ۱٨ ۱۹ ٢٠]

رده‌ها:سکسولوژیآمیزش جنسینابهنجاری جنسی