ه‍.ش. ۱۳۸۹ مرداد ۱۸, دوشنبه

قميشی، سياوش

از: مهديزاده کابلی


فهرست مندرجات


سیاوش قمیشی (زادۀ ۱۳۲۴ خ)، شاعر، آوازخوان و آهنگ‌ساز نامور ايرانی است


[] زندگی‌نامه

سیاوش قمیشی فرزند مصطفی قمیشی، در ۲۱ خرداد سال ۱۳۲۴ در قمیش (محلی در شهر دزفول، استان اهواز) زاده شد. ۸ ماهه بود که به تهران آمد (یعنی آورده شد)، از همان زمان تا ۱۴ سالگی در یوسف‌آباد تهران می‌زيست.[۱] در آن ايام، مادرش به آموختن موسیقی می‌پرداخت، پیانو می‌نواخت و خانمی به‌نام اُلگا (که تباری روس داشت) به‌وی آموزش می‌داد. سیاوش که حدود ٦ سال بیشتر نداشت، از شنیدن صدای نواختن آنها لذت بسیاری می‌برد و در عین کودکی و با اینکه پایش به پدال‌های پیانو نمی‌رسید به پشت ساز مادرش (پیانو) می‌نشست و در عالم بچگی با پدال‌های آن بازی می‌کرد. در حین همین بازی‌ها و به‌همراه صداهايی که از این ساز خارج می‌شد، احساس خوبی به‌وی دست می‌داد و همانجا بود که سیاوش به موسیقی علاقه‌ای ویژه پیدا کرد. خانواده‌ی سياوش قميشی که علاقه‌ی او را به‌موسیقی درک کرده بودند، خانمی را برای آموزش به وی استخدام کردند و او چهار سال زیر نظر این آموزگار به آموختن زیر و بم موسیقی پرداخت. بعدها گیتاری برایش تهیه کردند و سـیاوش از ده سـالگی، شـخصاً و بدون این که معلمی داشـته باشـد به نواختن گیتار مشـغول شـد و در مدت کوتاهی توانسـت به آن مسـلط شـود.[٢] او خود می‌گويد:

    "یک گیتاری توی ویترین یک کفش فروشی (مغازه کفش فروشی هالیوود در تهران) به‌عنوان دکور آویزان بود و من به پدرم هی می‌گفتم که این رو می‌خواهم، تا بالاخره شب تولدم این گیتار به‌دستم رسید و بلد هم نبودم که چه جوری کوکش کنم! فقط یک مقداری هر سیم رو آنقدر سفت می‌کردم که صدایی ازش در بیاد. تا بعدها یک گیتاریستی آمد و به من گفت که این کوکت غلط است و برایم درستش کرد ... که فکر کنم ۱۱ سالگی من بود"[٣]

کلاس هفتم و هشتم را در تهران و در مدرسه‌ی البرز به درس خواندن مشغول شد و در همان دوران با کوروش یغمايی صمیمیت فراوانی پیدا کرد. این دو در خلوت دوستانه‌ی‌شان به‌خواندن و نواختن می‌پرداختند و بعدها نیز همکاری بیشتری باهم پیدا کردند. سياوش قميشي در سن ۱۲ سالگی به آن مرحله رسیده بود که می‌توانست هنر موسیقی‌اش را در مقابل عموم به نمایش بگذارد. به‌همین جهت به‌همراه باندی (گروه) اجرای موسیقی را شروع کرد. بعد از یک سال چنان پیشرفت خوبی حاصل کرد که از سیزده سالگی در مُتل قو با ارکستری که مخصوص به‌خودش بود آهنگ‌های خواننده‌های معروف آن زمان (مانند بیتلز و ...) را می‌خواند و از این طریق کسب درآمد می‌نمود.[۴]

پدر سیاوش با گرایش او به‌سمت موزسیقی مخالف بود و از اینکه پسرش چنین راهی را انتخاب کرده راضی به‌نظر نمی‌رسید. به‌همین علت سیاوش مجبور شد راهش را به‌تنهایی ادامه دهد و مسیر زندگیش را خودش انتخاب کند.[۵]

سیاوش سه برادر و یک خواهر با نام‌های سیروس، سیامک، سیمین دارد که سیاوش از همه کوچکتر است. در اين ميان، برادر بزرگتر و خواهرش در لندن درس می‌خوانند. زمانی که برادر بزرگتر از علاقه سياوش به موسیقی با خبر شد، به اصرار او، سياوش در ۱۴ سالگی به لندن رفت که به‌قول خود سياوش:

    "۱۴ سالم هم نشده بود، سال دوم دبیرستان را تا نصفه خونده بودم که اومدم و غرق شدم در این موسیقی ... در اونجا موسیقی اصلاً به‌طور کلی یک چیز درست و حسابی بود، یعنی تلویزیون‌ها هفته‌ای چندین ساعت برنامه‌های موزیکال داشتند... مردم هم فکر و ذهنشون موسیقی بود و من هم خیلی لذت می‌بردم."

كار موسیقی را با زدن گیتار آغاز كرد و در ۱۴ سالگی اولین آهنگ رسمی خود را با نام "ای قایقران به کجا می‌روی" برای ضیاء ساخت.

سياوش از دوران اقامت خود در لندن، چنين ياد می‌کند:

    "من دو سال با برادر بزرگترم بودم ولی افکارمون زیاد در آن زمان باهم جور در نمی‌آمد و دعوامون میشد! یعنی سوا شدیم و بعد من آنقدر شب‌ها می‌رفتم کلوپ و آنقدر به موزیک‌ها گوش می‌دادم، با بچه‌های ارکسترها دوست بودم! و چون خودم ساز می‌زدم و اونها می‌دونستن، یکی از ارکسترهایی که گیتاریست‌شون مریض بود و خیلی وقت بود که قرار بود بره و جاش پیدا نمی‌کردن، به من پیشنهاد دادن که یکی دو دفعه‌ای با هم کار کنیم و این کار را کردم و خیلی هم جالب بود براشون و من از همون زمان‌ها با این ارکستر که اسمش Winger برای سه سال کار کردم و بعد از اون اسمش شد Insects برای چهار سال دیگه ...

    بعد از اون دیگه ارکستر خودم رو داشتم، همه انگلیسی بودن و من فقط خواننده‌شون بودم و البته اون موقع گیتار می‌زدم و بعدها کیبورد هم می‌زدم، اون هم به این خاطر بود که کیبوردیست ارکسترمون رفت و یکی باید جاش رو پر می‌کرد که من خودم کردم."

سـیاوش تحصـیلات خود را تا مقطـع فوق‌لیسانس در دانشــگاه ســلطنـتی لنـدن (Royal Society of Arts) در رشته جاز کلاسـيک (Classical Jazz) به پایان برد. او خود می‌گويد:

    "در ۱۴ سالگی به لندن رفتم و چند سال بعد در دانشگاه سلطنتی موسیقی لندن در رشته "جاز کلاسیک" تحصیلاتم را تا مقطع فوق‌لیسانس ادامه دادم. نواختن پیانو و کیبورد در کنار گیتار در همین زمان آغاز شد. در لندن موسیقی به‌طور کلی یه‌ چیز درست و حسابی بود و من عضو گروهی بودم. در ٢۵ سالگی برگشتم ایران."[*]

در سال ۱٣۴۹ خورشيدی به ايران بازگشت و به فعاليت‌های هنری خود ادامه داد. او می‌افزايد:

    "با گـروهی که درســت کـرده بـوديم بـر روی صحنـه‌های مختـلف می‌رفتيـم ولی کارهـای غير فارســی اجـرا می‌کـرديـم. يـک گـروه هـم داشــتيم به‌نـام ربيلـز (Rebels) که من در آنجا کی‌بورد می‌زدم و آهنگ‌های آرام‌تر را اجرا می‌کردم و شهرام شب‌پره هم جاز می‌زد و آهنگ‌های تند را اجرا می‌کرد ... زندگی خيلی ساده‌تر بود."[*]




[] اشعار




[] آلبوم صدا




[] :



[] :



[] :



[] :



[] :



[] :



[] :



[] :



[٦]
[٧]
[٨]
[۹]
[۱٠]

[۱۱]
[۱٢]
[۱٣]
[۱۴]
[۱۵]
[۱٦]
[۱٧]
[۱٨]
[۱۹]
[٢٠]

[٢۱]
[٢٢]
[٢٣]
[٢۴]
[٢۵]
[٢٦]
[٢٧]
[٢٨]
[٢۹]
[٣٠]
[٣۱]
[٣٢]
[٣٣]
[٣۴]
[٣۵]
[٣٦]
[٣٧]
[٣٨]
[٣۹]
[۴٠]
[۴۱]
[۴٢]
[۴٣]
[۴۴]

[] يادداشت‌ها


يادداشت ۱: اين مقاله برای دانش‌نامه‌ی آريانا توسط برشتۀ تحرير درآمده است.



[] پيوست‌ها

پيوست ۱:
پيوست ٢:
پيوست ۳:
پيوست ۴:
پيوست ۵:
پيوست ۶:



[] پی‌نوشت‌ها

[۱]- بیوگرافی استاد از زبان خودش و یکی از دوستان نزدیکش، پايگاه اختصاصی استاد سياوش
[۲]- بيوگرافی سیاوش قمیشی، استوديو قرمز، برگرفته از موزيک ياران
[۳]- پايگاه اختصاصی استاد سياوش
[۴]- استوديو قرمز، برگرفته از موزيک ياران
[۵]- همان‌جا
[۶]-
[٧]-
[۸]-
[۹]-
[۱٠]-
[۱۱]-
[۱۲]-
[۱۳]-
[۱۴]-
[۱۵]-
[۱۶]-
[۱٧]-
[۱۸]-
[۱۹]-
[٢٠]-
[٢۱]-
[٢۲]-
[٢۳]-
[٢۴]-
[٢۵]-
[٢۶]-
[٢٧]-
[٢۸]-
[٢۹]-
[۳٠]-
[۳۱]-
[۳۲]-
[۳۳]-
[۳۴]-
[۳۵]-
[۳۶]-
[۳٧]-
[۳۸]-
[۳۹]-
[۴٠]-
[۴۱]-
[۴۲]-
[۴۳]-
[۴۴]-
[۴۵]-
[۴۶]-
[۴٧]-
[۴۸]-
[۴۹]-



[] جُستارهای وابسته







[] سرچشمه‌ها








[] پيوند به بیرون

[1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20]




[برگشت به بالا] [گفت و گو و نظر کاربران در بارهٔ مقاله]