ه‍.ش. ۱۳۹۳ مهر ۱۶, چهارشنبه

راجر پنروز

از: دانشنامه‌ی آریانا

فهرست مندرجات

[...][...]


سِر راجر پنروز (به انگلیسی: Sir Roger Penrose) (زادۀ ۱۹۳۱ م - )، ریاضیدان و فیزیکدان برجسته‌ی انگلیسی است که نظریه جدید، «فرضیه تویستر»، را مطرح کرده است[۱]. در صورت اثبات این نظریه، باید شاهد بازنویسی برخی از قوانین اولیه فیزیک از جمله قانون جاذبه و نسبیّت عام بود. بسیاری از دانسته‌های بشر در مورد سیاهچاله‌ها مدیون کشفیات پنروز است. پنروز شخصاً و با کمک دیگران از جمله فیزیکدان نظریّه‌پرداز استیون هاوکینگ توانسته است قضایایی را در توصیف سیاهچاله‌ها ارایه دهد. او ثابت کرده است، ستاره‌ای که جرم زیادی دارد، پس از نابودی به‌یک سیاهچاله تبدیل خواهد شد. افزودن بر این، پنروز در زمینه فلسفه ذهن و خودآگاهی نیز نظریاتی (همانند نظریه ارک-آر) ارائه کرده است.[٢]


[] زندگی‌نامه

راجر پنروز، در ۸ اوت ۱۹۳۱ میلادی، در شهرستان کولچستر، در شهر اسکس که در شمال شرقی لندن بزرگ، در شرق انگلستان واقع شده‌ است، به‌دنیا آمد[٣]. پدرش «لیونل شارپلز پنروز» روانپزشک بود و مادرش «مارگارت لیتز» نام داشت.[۴]

وی، ابتدا در یکی از مدارس وابسته به دانشگاه لندن و سپس در یکی از دانشکده‌های دانشگاه لندن به تحصیل پرداخت[۵] و با کسب رتبۀ اول در رشتۀ ریاضیات فارغ‌التحصیل شد.[٦] او پایان‌نامۀ دکترای خود را با عنوان «روش تانسور در هندسه جبری»، زیر نظر ریاضیدان و هندسه‌دان جان آ. نوشت و در سال ۱۹۵۸، درجۀ دکترای خود را از دانشگاه کمبریج (کالج سنت جان) به‌دست آورد[٧]. زمانی که هنوز دانشجو بود، به کمک پدرش، تعدادی اشکال هندسی طراحی کرد که ساختن آن‌ها غیرممکن به‌نظر می‌رسید. هنرمند هلندی ام. سی. اشر، که در طراحی تصاویر ایجادکننده خطای دید مشهور است، از این طرح‌ها در طراحی و ساخت چاپ‌های سنگی استفاده می‌کند.[٨]

در سال ۱۹٦۴، در زمان تدریس در دانشگاه تگزاس در «آستن»، ایالات متحده آمریکا، کار بر روی نظریه‌ای که بعدها به‌هنگام فعالیت در دانشگاه آکسفورد آن را بسط داد، شروع کرد. وی نظریه جدیدی را از جهان ارایه داد که آن‌را نظریه تویستر نامید. در این نظریه که بعضی از قوانین فیزیک را نقص می‌کند، از ارقام پیچیده‌ای استفاده می‌شود[۹].

راجر پنروز، در سال ۱۹٦٦، به‌عنوان استاد ریاضیات کاربردی، در کالج «بیرکبک» در دانشگاه لندن استخدام شد[۱٠]. در سال ۱۹٧٢، به‌عضویت انجمن سلطنتی بریتانیا در آمد[۱۱] و در سال ۱۹٧٣، به‌عنوان استاد ریاضیات در دانشگاه آکسفورد آغاز به‌کار کرد[۱٢]. هم‌چنین، وی در کالج بدفورد، کالج سنت جان، دانشگاه پرینستون، دانشگاه سیراکیوز، دانشگاه کینگز لندن و دانشگاه لندن تدریس و فعالیت داشته است[۱٣] و از شمار فیریکدانان خداناباور است[۱۴].


[] جوایز و افتخارات

در سال ۱۹٧۵، انجمن ستاره‌شناسی سلطنتی به راجر پنروز و استیون هاوکینگ مدال ادینگتون اعطأ کرد[۱۵]. در سال ۱۹۸۵، از سوی انجمن سلطنتی، مدال سلطنتی به وی داده شد[۱٦]. در سال ۱۹۸۸، موفق به دریافت جایزه ولف در فیزیک شد که هر سال یک بار توسط بنیاد ولف در اسرائیل داده می‌شود. این جایزه، بعد از جایزه نوبل، ارزشمندترین جوایز در رشتۀ فیزیک و شیمی به‌شمار می‌آید[۱٧].

هم‌چنین او، در سال ۱۹۹۴، از طرف ملکه الیزابت دوم نشان شوالیه دریافت کرد[۱٨] و در سال ۲۰۰۸، به وی مدال کاپلی توسط انجمن سلطنتی لندن به‌خاطر دستاوردهای برجسته‌اش در علم فیزیک اعطا شد.[۱۹]


[] يادداشت‌ها


يادداشت ۱: اين مقاله برای دانش‌نامه‌ی آريانا توسط مهدیزاده کابلی برشتۀ تحرير درآمده است.



[] پيوست‌ها

پيوست ۱:
پيوست ٢:
پيوست ۳:
پيوست ۴:
پيوست ۵:
پيوست ۶:



[] پی‌نوشت‌ها

[۱]-
[٢]-
[٣]-
[۴]-
[۵]-
[٦]-
[٧]-
[٨]-
[۹]-
[۱٠]-
[۱۱]-
[۱٢]-
[۱٣]-
[۱۴]-
[۱۵]-
[۱٦]-
[۱٧]-
[۱٨]-
[۱۹]-



[] جُستارهای وابسته







[] سرچشمه‌ها








[] پيوند به بیرون

[۱ ٢ ٣ ۴ ۵ ٦ ٧ ٨ ٩ ۱٠ ۱۱ ۱٢ ۱٣ ۱۴ ۱۵ ۱٦ ۱٧ ۱٨ ۱۹ ٢٠]