داکتر سید حشمتالله حسینی به روز یک شنبه ٢٢ آگست ١٩۴٨ م (٣١ اسد ١٣٢٧ ش) در باغنواب کابل دیده بهجهان گشود. وی فرزند "خطاط جلیل و دانشمند نبیل، روانشاد سید محمدداؤد حسینی"[۱]، مردی "که نام آن با هنر خط و شعر پیوند گسستناپذیر دارد"[٢] میباشد و در خانوادهیی با فرهنگ و آگاه آموزش و پرورش یافت. درسهای ابتدایی را در مکتب سردار جانخان به پایان رسانید ( ١٩۵٣ تا ١٩۵٨ م/ ١٣٣١ تا ر١٣٣٦ ش) و سپس در سال ١٩۵٨م / ١٣٣٧ش شامل لیسۀ عالی نجات "امانی" گردید. در سال ١٩٦۴ م / ١٣۴٢ ش از آن ليسه فارغ و در سال ١٩٦۵ م / ١٣۴۴ ش شامل فاکولتۀ "ادبیات و علوم بشری" گردید. در سال ١٩٦٨ م / ١٣۴٧ ش در رشتۀ "زبان و ادبیات آلمانی" تحصیلات دانشگاهی را به پایان رسانید. بعد از فراغت شامل کدر علمی در آن فاکولته شد. بعد از مدت کوتاهی برای آموزش بیشتر به آلمان فدرال اعزام گردید و پس از برگشت به وطن به وظیفۀ تدریس ادامه داد. همزمان مسئولیت "دیپارتمنت محصلان خارجی" و هم تدريس زبان دری برای محصلان خارجی بهوی سپرده شد.
پس از مدتی به صفت آمر "دیپارتمنت زبان و ادبیات آلمانی" و "دیپارتمنت اسپانوی" "دانشکدۀ زبان و ادبیات" تعیین گردید. بعد از آن ضمن تدریس در "دیپارتمنت زبان و ادبیات آلمانی" بهحیث معاون "فاکولتۀ زبان و ادبیات" مقرر گردید. در نیمۀ اول دهۀ هشتاد میلادی بهحیث استاد "زبان و ادبیات دری" در دانشگاه هومبولد شهر برلین به کشور آلمان اعزام گردید که تا کنون به وظیفهاش ادامه میدهد.
حشمت حسینی در رشتۀ "زبان و ادبیات آلمانی/ گرمنستیک" صاحب سند علمی ماستری و در رشتۀ "ایرانشناسی" دارای رتبۀ علمی "دکترا" میباشد.
ليست مقالات من در اين دانشنامه:
□ سيد محمدداؤد حسينی
□ نگاهی به هنر خطاطی
□ ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل
□ تأثير ادبيات شرق بر ادبيات غرب
□ سيد محمدايشان حسينی
پینوشتها
[۱]- نعمت حسِنی، سيماها و آواها، ١٣٦٧، مقدمه از واصف باختری
[۲]- همانجا
<برگشت به بالا><باز گشت به دانشنامه>
